Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009

Το Επιμελητήριο Μεσσηνίας για το πρόγραμμα ΤΕΜΠΜΕ


Τις προτάσεις του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας για ευνοϊκότερους όρους στη δανειοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων του Νομού μέσω του Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων (ΤΕΜΠΜΕ) κατέθεσε χθες ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας, Γιώργος Καραμπάτος.

Το σκεπτικό του αναλύει ως ακολούθως:...........




Μεγάλη σύγχυση και προβληματισμός επικρατεί για την αποτελεσματικότητα του ΤΕΜΠΜΕ (Ταμείο Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων)

και την ταχύτητα υλοποίησης των μέτρων της ενίσχυσης της ρευστότητας των ΜμΕ, παρότι έχουν ήδη περάσει αρκετές εβδομάδες από την έναρξη εφαρμογής των μέτρων. Ανάλογα με την πλευρά που εκπροσωπεί ο καθένας - τράπεζες, επιχειρηματίες, Κυβέρνηση ή κόμματα της Αντιπολίτευσης - γίνεται διαφορετική αξιολόγηση του προγράμματος και ακούγονται ποικίλες απόψεις.

Εξαιτίας αυτού γεγονότος καθώς και λόγω της ασύμμετρης πληροφόρησης είναι δύσκολο να προσεγγίσουμε αντικειμενικά το πρόβλημα και να αναδείξουμε τα μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα του προγράμματος.

Με βάση τις παραπάνω αδυναμίες εστιάσαμε την προσοχή μας περισσότερο στα ζητήματα που τίθενται δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στα θέματα που κατά την γνώμη μας θα κρίνουν την πορεία του ΤΕΜΠΜΕ (και άλλων παρόμοιων προγραμμάτων) μέσα στην ύφεση της οικονομίας που γνωρίζει σήμερα η χώρα μας, η Ε.Ε. και ολόκληρος ο πλανήτης. Εξετάσαμε με προσοχή: Την πορεία του ΤΕΜΠΜΕ και τη ρευστότητα των ΜμΕ σήμερα, τα κριτήρια επιλογής των επιχειρήσεων που χρειάζονται ενίσχυση, το κόστος κάλυψης νέου δανεισμού για τις Τράπεζες, τι μπορεί να καλύψει το ΤΕΜΠΜΕ, το ΤΕΜΠΜΕ και το πακέτο των 28 δισ. ευρώ και την Κοινωνική Ευθύνη των τραπεζών, για να καταλήξουμε στα πιο κάτω συμπεράσματα και προτάσεις με την ελπίδα να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης επ' ωφελεία της πραγματικής οικονομίας και την αντιμετώπιση της κρίσης».



Συμπεράσματα και προτάσεις του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας



«Κάτω από το φόβο μιας έντονης οικονομικής κρίσης, θα πρέπει να δίδεται μεγάλη έμφαση στο μέτωπο των προσδοκιών και στη διατήρηση κλίματος εμπιστοσύνης στην αγορά. Πρωτεύων στόχος είναι η διατήρηση του παραγωγικού ιστού του οικονομίας μας και ιδιαίτερα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες αποτελούν μάλιστα και το σπουδαιότερο κομμάτι του.

Σε ό,τι αφορά τα μέτρα, απαιτείται οι κανόνες του παιχνιδιού να είναι ξεκάθαροι και ίδιοι για όλους τους ενδιαφερόμενους.

Αυτό σημαίνει ότι το ποσό δανείου και ο χρόνος μέσα στον οποίο εκταμιεύει μία επιχείρηση, αν και σημαντικοί παράγοντες, είναι δευτερεύοντες σε σύγκριση με την παροχή απόλυτης σιγουριάς ως προς τα εισπραττόμενα.

Επίσης, θα πρέπει να υπάρξει ένα σαφές νομοθετικό πλαίσιο υλοποίησης του προγράμματος από τις τράπεζες και όχι απλά οι τελευταίες να υπογράφουν απλά μια "θέληση συμμετοχής".

Στο πλαίσιο αυτό οι προτάσεις μας είναι οι εξής:

Αλλαγή του όρου περί "τριών συνεχόμενων ετών κερδοφορίας" σε "μία κερδοφορία τα 3 τελευταία έτη" και ιδιαίτερα για τις ΜμΕ των πυρόπληκτων νομών του 2007 θα πρέπει η κερδοφορία να υπολογίζεται με το Μέσον Όρο των τριών τελευταίων ετών.

Δυνατότητα επιλογής από τον δανειζόμενο χρονικού διαστήματος αποπληρωμής του δανείου από 3 μέχρι 6 έτη με ειδικές ρήτρες που να δεσμεύουν ποσοστό από την κερδοφορία των επιχειρήσεων (όπως δηλώνεται στην Εφορία), έτσι ώστε να κάνουν πιο ελκυστικές τις αποδόσεις του δανείου για τις τράπεζες.

Διευκόλυνση είτε παροχή κινήτρων για τη δημιουργία Ειδικών Επενδυτικών Κεφαλαίων στόχος των οποίων θα είναι η δανειοδότηση στοχευμένων ΜμΕ (ανάλογα με την περιφέρεια ή την δραστηριότητα) ή και η απόκτηση μετατρέψιμων ομολογιών αυτών.

Διατήρηση της δυνατότητας διακοπής της περαιτέρω συ­νεργασίας ΤΕΜΠΜΕ - Τραπεζών για καταπτώσεις πέραν του 10% αντί του 7% και απάλειψης της δυνατότητας του ΤΕΜΠΜΕ να υπαναχωρεί από τις ήδη δοθείσες εγγυήσεις του, όταν ξεπεραστεί το 12% ποσοστού καταπτώσεων, τις οποίες θα πρέπει να καταβάλει σε κάθε τρά­πεζα άνευ ετέρου.

Το επιτόκιο χορηγήσεων να κυμαίνεται βάσει του μέγιστου ανάμεσα στην απόδοση 3ετους κρατικού ομολόγου συν 1% spread και το Euribor συν 3% spread.

Ένταξη στο πρόγραμμα ΤΕΜΠΜΕ όλων των επιχειρήσεων όλων των τομέων της οικονομίας με την προϋπόθεση ότι είναι εγγεγραμμένα μέλη στα κατά τόπους Επιμελητήρια και ότι πληρούν τους όρους όπως αυτοί θα διαμορφωθούν τελικά.

Απάλειψη της δυνατότητας του ΤΕΜΠΜΕ να υπαναχωρεί από τις δοθείσες εγγυήσεις.

Κατάργηση της δέσμευσης των ετήσιων μονάδων εργασίας στα επίπεδα του 2007 καθ' όλη τη διάρκεια αποπληρωμής του δανείου.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους τους εμπλεκόμενους ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα του ΤΕΜΠΜΕ - όπως και το πακέτο των 28 δισ. ευρώ - στην ουσία μεταφέρει εν όψει της ύφεσης ζημιογόνα δάνεια από τους ισολογισμούς των τραπεζών στον κρατικό προϋπολογισμό, με ό,τι σημαίνει αυτό για την προστασία της ρευστότητας, αλλά και των κερδών του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος.

Επιπλέον, το κράτος προσπαθεί για μια ακόμη φορά να τονώσει τη ζήτηση της οικονομίας όχι με το υγιέστερο τρόπο, αλλά με δανεισμό, όπως άλλωστε συμβαίνει εδώ και αρκετά χρόνια.

Είναι ουσιώδες, αλλά και αναπόφευκτο, στο μέλλον, το κράτος να αντιστρέψει την πολιτική αυτή και να ζητήσει από τον απλό φορολογούμενο (είτε είναι επιχείρηση, είτε είναι νοικοκυριό) την αποπληρωμή της σημερινής σπατάλης και τον περιορισμό της δαπάνης.

Το πρόβλημα φυσικά μεταφέρεται χρονικά στην μετά την ύφεση περίοδο, όπου το κράτος με τις δημοσιονομικές πολιτικές του θα κληθεί να δημιουργήσει τις συνθήκες μιας οικονομίας (επιχειρήσεις και νοικοκυριά) ικανής να εξοφλήσει το χρέος της.

Γιατί, όπως έχει πει και ο Greenspan (πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ) "μια οικονομία χωρίς αποταμιεύσεις είναι μια οικονομία χωρίς μέλλον".

Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να ληφθεί άμεσα μια σειρά μέτρων που θα δημιουργήσει τη βάση για την ουσιαστική και διατηρήσιμη ανάπτυξη των επιχειρήσεων».