Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2008

N. Xenophon: «Υπερήφανος για την ελληνική κληρονομιά αλλά και την μοναξιά του…Γούντι Άλλεν»



Την παρθενική του ομιλία στην Ομοσπονδιακή Γερουσία της Αυστραλίας, εκφώνησε αυτή την εβδομάδα ο νεοεκλεγείς γερουσιαστής, Νίκος Ξενοφώντος (Nick Xenophon) δίνοντας το στίγμα των ιδεολογικών του προτιμήσεων και των θέσεών του απέναντι σε κύρια θέματα που απασχολούν την αυστραλιανή κοινωνία, και για τα οποία όπως δεσμεύτηκε θα αναλώσει πολύ από τον χρόνο της εξαετούς θητείας του.

Όπως αναμενόταν, ο γερουσιαστής από την Νότια Αυστραλία, μίλησε επί μακρόν για τον αγώνα του εναντίον των τυχερών παιχνιδιών (pocker machines) και του τζόγου γενικότερα, τονίζοντας ότι προσβλέπει στην «στενή και εποικοδομητική συνεργασία με τον πρωθυπουργό Κέβιν Ραντ, την κυβέρνησή του και όλες τις πολιτικές δυνάμεις για την εξάλειψη του φαινομένου».

Άλλο θέμα για το οποίο μίλησε εν εκτάσει,ήταν η διαχείριση των υδάτινων πόρων από τον ποταμό Murray, με έμφαση στην σωστή και ίση διανομή για την Πολιτεία του.

Σε άλλο θέμα διατράνωσε την υποστήριξή του υπέρ της ελευθερίας του Τύπου, καταδικάζοντας φαινόμενα του πρόσφατου παρελθόντος στην Αυστραλία, όπου δημοσιογράφοι κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν επειδή αρνήθηκαν να αποκαλύψουν τις πηγές τους.

Για την Γερουσία ως Αναθεωρητικού Σώματος του Κοινοβουλίου, είπε ότι τα τελευταία τρία χρόνια που μία παράταξη (οι Συντηρητικοί) είχαν την πλειοψηφία, «ο ρόλος της είχε εκμηδενισθεί». «Το έργο της Γερουσίας είναι να έχει ρόλο επιτηρητή και ελεγκτού για όσα πράττει ο εκτελεστικός βραχίονας της κυβέρνησης», είπε χαρακτηριστικά.

Δικαιολογώντας την θέση του ως Ανεξάρτητου, είπε ότι από πολλών ετών έχει παύσει να κάνει διακρίσεις με βάση τον κανόνα «Δεξιά ή Αριστερά». «Προτιμώ να κρίνω με βάση τι είναι σωστό και τι λάθος», είπε ο κ. Ξενοφώντος, και σχολιάζοντας τα όσα του προσδίδουν για την «ρυθμιστική δύναμη που κρατά στα χέρια του», μέσα στην Γερουσία, δεδομένης της μη πλειοψηφίας από καμία μεγάλη παράταξη, είπε:«Κανένας μας δεν έχει καμία ισχύ, πέραν της ισχύος που μας εμπιστεύθηκε ο λαός, οι ψηφοφόροι. Μας δίνουν αυτή την δύναμη και μπορούν να την πάρουν πίσω. Γι’ αυτό δεν ορκίζομαι πίστη και υποταγή σε κανένα Κόμμα. Και γι’ αυτό επίσης δεν χρωστώ πίστη και υποταγή σε καμία ιδεολογία».

Ο κ. Ξενοφώντος επικαλέστηκε ακόμη και τον διάσημο σκηνοθέτη Γούντι Άλλεν (από την ταινία του Annie Hall) για να πει ότι «ξέρω πως στις περισσότερες περιπτώσεις θα είμαι μόνος μου στο Κοινοβούλιο, αλλά έτσι το επιθυμώ».

Αξιοπρόσεκτη ήταν η αναφορά του κ. Ξενοφώντος στους «γονείς μου που μετανάστευσαν από την Ελλάδα και την Κύπρο πριν έξι δεκαετίες περίπου». «Είμαι υπερήφανος για την κληρονομιά μου και ευγνώμων για την υποστήριξη που μου παρείχαν οι γονείς μου, η οικογένειά μου, οι συγγενείς μου, οι φίλοι και οι εκατοντάδες των εθελοντών».

Ιδιαίτερη μνεία έκανε στον γιο του Αλέξη, ο οποίος παρακολουθούσε την ομιλία τού πατέρα του από τα θεωρία της Γερουσίας.

Καταληκτήρια επισήμανσή του, για τον γενικότερο τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την παρουσία του στα έδρανα της Γερουσίας, ήταν πως: «Προτιμώ να πέσω μαχόμενος παρά να παραμείνω όρθιος σιωπώντας».