Τρίτη 23 Ιουνίου 2009

«Οι δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα». Άρθρο στην εφημερίδα Frankfurter Rundschau


«Οι δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα», είναι ο τίτλος άρθρου στην εφημερίδα Frankfurter Rundschau, το οποίο αναφέρεται στα προβλήματα της πυροσβεστικής με αφορμή τις πυρκαγιές του περασμένου Σαββατοκύριακου:................


«Απειλούμαστε με επανάληψη της πύρινης καταστροφής του 2007 ή μήπως οι πυροσβέστες είναι τώρα καλύτερα προετοιμασμένοι;

Πολλοί ειδικοί εκφράζουν τις αμφιβολίες τους, όπως ο Νίκος Γεωργιάδης από τη διεθνή οργάνωση ‘Παγκόσμιο Ταμείο Αρωγής της Άγριας Ζωής’ (WWF), που εκτιμά πως ‘οι πολιτικοί και οι αρχές δεν διδάχθηκαν τίποτε, αλλιώς θα δρούσαν διαφορετικά’. Οι πυροσβέστες εκπαιδεύονται στην απόσβεση πυρκαγιών σε κτίρια, αλλά όχι σε δάση. ‘Λείπει η εμπειρία και η εκπαίδευση’, υποστηρίζει ο Νίκος Γεωργιάδης.»

«Στο μεταξύ έχουν περάσει δύο χρόνια από τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007 και 3500 θέσεις παραμένουν ακάλυπτες στην πυροσβεστική υπηρεσία. Επιπλέον υφίστανται ελλείψεις στον τεχνικό εξοπλισμό, από τα 1600 πυροσβεστικά αυτοκίνητα τα 200 είναι περιορισμένης χρήσης λόγω παλαιότητας, έχουν περάσει τα 30 χρόνια κυκλοφορίας.

Επίσης πολλά πυροσβεστικά αεροπλάνα έχουν φθάσει στα όρια παλαιότητας και για την αγορά νέων δεν υπάρχουν τα σχετικά κονδύλια.

Φέτος το υπουργείο Εσωτερικών θέλει να θέσει σε λειτουργία 15 πυροσβεστικά ελικόπτερα, αλλά η υπογραφή των συμβολαίων καθυστερεί, επειδή το κράτος χρωστά στις κατασκευαστικές εταιρείες από πέρσι 20 εκατομμύρια ευρώ.»

Πηγή: Deutsche Welle





Διαβάστε Περισσότερα...

Το βήμα των εργαζομένων του Ελεύθερου Τύπου, του ραδιοφωνικού σταθμού City 99,5 και της ιστοσελίδας www.e-tipos.com










http://ergazomenoieleftherostipos.blogspot.com/




Διαβάστε Περισσότερα...

Έληξε η απεργία των δημοσιογράφων για τις απολύσεις στον Ελεύθερο Τύπο


Με 24ωρη απεργία που έληξε στις 17:00 το απόγευμα της Τρίτης, συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ και πορεία προς τη Βουλή απάντησαν οι δημοσιογράφοι στο κλείσιμο της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος, του ραδιοφωνικού σταθμού City 99,5 και του ειδησεογραφικού site του Ομίλου.

Οι δημοσιογράφοι...........


έκλεισαν για περίπου μισή ώρα την οδό Ακαδημίας, ενώ το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ επισκέφθηκε τον πρόεδρο της Βουλής, Δ.Σιούφα, παραδίδοντάς του το ψήφισμα της Ένωσης.

Μετά το τέλος της διαδήλωσης έγινε συγκέντρωση στην ΕΣΗΕΑ όπου οι εργαζόμενοι στον Ελεύθερο Τύπο και τον City ενημέρωσαν τους συναδέλφους τους για τα τεκταινόμενα και έγινε ανταλλαγή απόψεων.

«Φτάνει πια με τις απολύσεις. Ως εδώ», δήλωσε ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, Πάνος Σόμπολος.

Το ψήφισμα της Ένωσης αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Η αιφνιδιαστική απόφαση της οικογένειας Θόδωρου και Γιάννας Αγγελοπούλου, ιδιοκτητών των εφημερίδων Ελεύθερος Τύπος και Τύπος της Κυριακής, του ραδιοσταθμού «CITY 99,5» και του ειδησεογραφικού site του Ομίλου, να πετάξουν στο δρόμο 450 συναδέλφους μας, κλείνοντας τα συγκεκριμένα ΜΜΕ, αποδεικνύει ότι το ντόμινο της κρίσης στα ΜΜΕ ξεσπά στις πλάτες των εργαζομένων και αποτελεί πρόκληση και «αιτία πολέμου» για όλους τους εργαζόμενους στην ενημέρωση, ολόκληρο τον κόσμο της εργασίας».

Το Δ.Σ. της Ένωσης ζητά:

«-Να σταματήσουν τώρα οι απολύσεις και να ανακληθούν όσες έγιναν
-Να εξασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας όλων των εργαζομένων
-Να κατοχυρωθούν οι συνθήκες εργασίας και αποδοχές που θα διασφαλίζουν την προσωπική μας αξιοπρέπεια
-Να υπάρχει απόλυτη διαφάνεια του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των ΜΜΕ
-Να μην κλείσουν ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, ο ΤΥΠΟΣ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ, ο ραδιοφωνικός σταθμός CITY 99,5 και το portal
e-tipos.gr
-Να αναλάβουν οι εργοδοτικές οργανώσεις και η Κυβέρνηση τις ευθύνες τους».



in.gr



Διαβάστε Περισσότερα...

Σαν σήμερα, 23 Ιουνίου 1996, ο Ανδρέας Παπανδρέου χάνει τη μάχη με το θάνατο...


Πέρασαν κιόλας 13 χρόνια χωρίς τον ιδρυτή και ιστορικό Ηγέτη του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου.

Στις 23 Ιουνίου 1996 ο Ανδρέας Παπανδρέου χάνει τη μάχη με το θάνατο, μετά από οξύ ισχαιμικό επεισόδιο στο σπίτι του στην Εκάλη.
Η σωρός του μεταφέρεται στη Μητρόπολη Αθηνών και εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα. Κηδεύεται στις 26 Ιουνίου 1996 μέσα σε κοσμοπλημμύρα με τιμές αρχηγού κράτους.

Διαβάστε τη βιογραφία του.............



Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1919, στη Χίο. Γιος του αείμνηστου Γεωργίου Παπανδρέου και της Σοφίας Μινέικο.

1941: Μετά την αποφυλάκιση του από την Ασφάλεια όπου κρατήθηκε και βασανίστηκε κατά το διάστημα της δικτατορίας του Μεταξά, τριτοετής τότε της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αναχωρεί για τις Η.Π.Α. και ακολουθεί πανεπιστημιακή σταδιοδρομία.
1943-44: Kατετάγη εθελοντής στον Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ
1943: Ανακηρύσσεται Διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Η πανεπιστημιακή του εξέλιξη:
1942-43: Βοηθός Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ
1943-47: Υφηγητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ
1946-47: Υφηγητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ
1947-50: Ομότιμος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότας
1950-51: Ομότιμος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νορθγουέστερν
1951-55: Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότας
1955-63: Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (Μπέρκλεϊ)
1956-59: Κοσμήτωρ της Οικονομικής Σχολής του ίδιου Πανεπιστημίου.
Το 1959 επιστρέφει για ένα χρόνο στην Ελλάδα, στα πλαίσια ερευνητικής αναπτυξιακής οικονομικής αποστολής.
Τον επόμενο χρόνο 1961 , διορίζεται Πρόεδρος του Δ.Σ.και Γενικός Επιστημονικός Διευθυντής του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών και ταυτόχρονα σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδας (1961-62).
Η πολιτική του σταδιοδρομία αρχίζει το Φεβρουάριο του 1964 , με την εκλογή του ως Βουλευτή Αχαΐας του Κόμματος της Ένωσης Κέντρου, της οποίας ηγείτο ο Γεώργιος Παπανδρέου στις εκλογές της 16.2.1964 .
Μετά την νίκη της Ένωσης Κέντρου, διορίζεται αρχικά Υπουργός Προεδρίας της Κυβέρνησης και τον ίδιο χρόνο Αναπληρωτής Υπουργός Συντονισμού ( 1964-65 ). Συνοδεύει τον πατέρα του στο δύσκολο ταξίδι στις ΗΠΑ, όπου ο πρόεδρος Τζόνσον προσπάθησε να επιβάλει διμερείς ελληνοτουρκικές συνομιλίες για το Κυπριακό με στόχο την κατοχύρωση των τουρκικών συμφερόντων.
Όταν κηρύσσεται η δικτατορία των συνταγματαρχών, τον Απρίλιο του 1967 , συλλαμβάνεται και τον επόμενο χρόνο αποφυλακίζεται και πηγαίνει στο εξωτερικό.
Στις 15 Ιανουαρίου του 1968 αναχωρεί για το Παρίσι και έπειτα εγκαθίσταται στη Σουηδία και μετά στον Καναδά.
Τον Φεβρουάριου του 1968 ιδρύει το Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα ( ΠΑΚ ), του οποίου γίνεται αρχηγός και το οποίο αναπτύσσει σημαντική δράση μέχρι την πτώση του δικτατορικού καθεστώτος, τον Ιούλιο του 1974.
Το 1968-69 είναι Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης και από το 1969 μέχρι το 1974 Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Γιορκ (Υork) στο Τορόντο.
Το 1970-71 διδάσκει και στο Πανεπιστήμιο του Michigan, σαν επισκέπτης, έως ότου πολιτική πίεση από την Αμερικανική κυβέρνηση αναγκάζει το πανεπιστήμιο να αθετήσει το συμβόλαιο της με τον Ανδρέα Παπανδρέου
Μόλις αποκαθίσταται η Δημοκρατία στην Ελλάδα, επιστρέφει από την εξορία και στις 3 Σεπτεμβρίου του 1974 , ιδρύει το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ., του οποίου γίνεται και Πρόεδρος.
Στις πρώτες εκλογές μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, που διενεργούνται το Νοέμβριο του 1974 , το ΠΑ.ΣΟ.Κ. εκπροσωπείται με λίγους Βουλευτές (15 έδρες, 13,5% των ψήφων).
Στις επόμενες εκλογές (Νοέμβριος 1977 ), το ΠΑ.ΣΟ.Κ.κάνει ένα πρώτο σημαντικό άλμα, αφού διπλασιάζει τη δύναμή του (από 13,5% σε 25%) και γίνεται το πρώτο κόμμα της Αντιπολίτευσης με 93 Βουλευτές και ο Πρόεδρος του, Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981 , το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατεβαίνει με το σύνθημα της Αλλαγής, και γνωρίζει ένα πραγματικό θρίαμβο, αναδεικνύοντας 173 Βουλευτές (48%).
Ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. σχηματίζει Κυβέρνηση η οποία ορκίζεται στις 21 Οκτωβρίου 1981 . Στην Κυβέρνηση αυτή, ο Ανδρέας Παπανδρέου αναλαμβάνει, εκτός από Πρωθυπουργός και το Υπουργείο Εθνικής ʼμυνας.
Στις εκλογές του 1985 το ΠΑ.ΣΟ.Κ. εκλέγεται και πάλι πρώτο κόμμα αναδεικνύοντας 161 Βουλευτές (45,82%).
Στις εκλογές του 18 Ιουνίου του 1989 το ΠΑ.ΣΟ.Κ. παίρνει 39.15% (125 έδρες) στις εκλογές.
Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1989 παραπέμπεται στο Ειδικό δικαστήριο (ΝΔ-ΣΥΝ) για υποκλοπές της ΕΥΠ, και στις 28 Σεπτεμβρίου παραπέμπεται στο Ειδικό δικαστήριο κατηγορούμενος γιά το σκάνδαλο Κοσκωτά.
Στις επαναληπτικές εκλογές της 5 Νοεμβρίου το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ανεβάζει το ποσοστό του στα 40.7% με 128 έδρες. Στις εθνικές εκλογές στις 8 Απριλίου του 1990 παίρνει 38.6% με 123 έδρες. Ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. γίνεται Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Στις 11 Μαρτίου του 1990 αρχίζει η δίκη Κοσκωτά-Τράπεζας Κρήτης και στις 17 Ιανουαρίου 1991 ο Ανδρέας Παπανδρέου αθωώνεται από το Ειδικό Δικαστήριο.
Στις 11 Οκτωβρίου του 1993 το ΠΑΣΟΚ έρχεται και πάλι στην εξουσία, με 48% και 170 έδρες.
Στις 23 Απριλίου του 1994 επισκέπτεται τον Λευκό Οίκο γιά πρώτη φορά ως πρωθυπουργός, προσκεκλημμένος από τον πρόεδρο Κλίντον.
Στις 20 Νοεμβρίου του 1995 εισάγεται στο Ωνάσειο και στις 15 Ιανουαρίου του 1996 υπογράφει την επιστολή παραίτησης.
Στις 23 Ιουνίου 1996 ο Ανδρέας Παπανδρέου χάνει τη μάχη με το θάνατο, μετά από οξύ ισχαιμικό επεισόδιο στο σπίτι του στην Εκάλη. Η σωρός του μεταφέρεται στη Μητρόπολη Αθηνών και εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα. Κηδεύεται στις 26 Ιουνίου 1996 μέσα σε κοσμοπλημμύρα με τιμές αρχηγού κράτους.


Διαβάστε Περισσότερα...

Κυριακή 21 Ιουνίου 2009

21 Ιουνίου αρχίζει το καλοκαίρι


Σήμερα, 21 Ιουνίου, ξεκινά "επίσημα" το καλοκαίρι!!!!!!!

Είναι η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου!!!!!!!



Διαβάστε Περισσότερα...

21 Ιουνιου ή μεσοκαλόκαιρο


Μεσοκαλόκαιρο ή Θερινό Ηλιοστάσιο ή Ευλογία του Ήλιου ή Gathering Day ή Feill-Sheathain ή Jani ή Alban Hefin ή Vestalia ή Whitesuntide ή Thing-Tide ή Juhannus ή Midsommarafton ή St. John's Eve (Παραμονή του Αγίου Ιωάννη, το χριστιανικό όνομα του Μεσοκαλόκαιρου).
Γιορτάζεται μεταξύ 20 και 23 Ιουνίου (κυρίως στις 21 Ιουνίου).
Το Καλοκαιρινό Ηλιοστάσιο.........


και η στιγμή που ο ήλιος βρίσκεται στο απόγειο του,μιλάμε δλδ. για τη μεγαλύτερη μέρα και τη μικρότερη νύχτα του έτους.
Το Μεσοκαλόκαιρο είναι ένα αστρονομικό σημείο, του οποίου η ημερομηνία ποικίλει λίγο λόγω του κύκλου του δίσεκτου έτους. Το θερινό ηλιοστάσιο συμβαίνει όταν ο ήλιος φτάνει στον Τροπικό του Καρκίνου και έχουμε τη μεγαλύτερη μέρα του έτους.
Αυτή είναι και η ημερομηνία που ο ήλιος μπαίνει στο ζώδιο του Καρκίνου.
Αν και υπάρχουν αρκετοί που το γιορτάζουν στις 24 Ιουνίου, πολλοι προτιμούν το πραγματικό ηλιοστάσιο, στις 21 Ιουνίου, και αρχίζουν τις ετοιμασίες από την παραμονή του ή από την δύση του ήλιου της προηγούμενης μέρας.
Το Μεσοκαλόκαιρο λέγεται έτσι λόγω του γεγονότος ότι βρίσκεται ακριβώς στη μέση του καλοκαιριού. Αν και τα σύγχρονα ημερολόγια προτείνουν ότι το καλοκαίρι “αρχίζει” στις 21 Ιουνίου, σύμφωνα με τα παλιά παραδοσιακά ημερολόγια, το καλοκαίρι αρχίζει στις 1 του Μάη και τελειώνει στις 1 του Αυγούστου.
Έτσι το καλοκαιρινό ηλιοστάσιο βρίσκεται ακριβώς στη μέση αυτών των δυο και γι' αυτό λέγεται Μεσοκαλόκαιρο. Αυτό είναι πιο λογικό από το να αρχίζει το καλοκαίρι τη μέρα που η δύναμη του ήλιου και οι μέρες αρχίζουν να μικραίνουν.
Το Μεσοκαλόκαιρο είναι μια γιορτή της Φωτιάς αλλά το στοιχείο του είναι το Νερό (λόγω του ζωδίου του Καρκίνου στο οποίο εισερχόμαστε) και η κατεύθυνσή του η Δύση.
Είναι η μέρα που σύμφωνα με τις παραδόσεις ο Θεός Ήλιος βρίσκεται στη μεγαλύτερη του δύναμη και η μέρα που τραυματίζεται από τον σκοτεινό αδελφό του που θα πάρει το θρόνο. Για πολλούς, το Μεσοκαλόκαιρο είναι και η μέρα του θανάτου του Θεού Ήλιου ή του Βασιλιά του Πρίνου από το Βασιλιά της Βελανιδιάς, ακριβώς πάνω στο απόγειο της δύναμης του, ενώ για άλλους απλώς τραυματίζεται για να πεθάνει στην φθινοπωρινή ισημερία. Η Θεά επίσης είναι έγκυος και στο απόγειο της δύναμης της γεμάτη από τα φρούτα και τους καρπούς του καλοκαιριού αντιπροσωπεύοντας τη Φύση στην εποχή της πλούσιας σοδειάς.
Σε πολλές παγανιστικές παραδόσεις, ο θεός ήλιος χωρίζεται σε δυο αντίθετες προσωπικότητες: στο θεό του φωτός και στον δίδυμό του, τον παράξενο άλλο εαυτό του θεό του σκοταδιού. Είναι οι Gawain και ο Πράσινος Ιππότης, ο Gwyn και το Gwythyr, ο Llew και ο Goronwy, ο Lugh και ο Balor, ο Balan και ο Balin, ο Βασιλιάς του Πρίνου και ο Βασιλιάς της Βελανιδιάς κλπ. Συχνά πολεμούν μεταξύ τους για χάρη της θεάς/ερωμένης τους, όπως η Creiddylad ή η Blodeuwedd, που αντιπροσωπεύουν τη Φύση.
Ο θεός του φωτός γεννιέται πάντα στο χειμερινό ηλιοστάσιο και η δύναμη του μεγαλώνει μέχρι το απόγειο της στο θερινό ηλιοστάσιο, ενώ το καθρέφτισμα και η σκιά του ο θεός του σκοταδιού γεννιέται στο θερινό ηλιοστάσιο και η δύναμη του μεγαλώνει μέχρι την μεγαλύτερη στιγμή της στο χειμερινό ηλιοστάσιο.
Οι θεοί και οι θεές που σχετίζονται με τη γιορτή του Μεσοκαλόκαιρου είναι ο Πατέρας Θεός και η Μητέρα Θεά σε κάθε τους μορφή, οι θεές σε εγκυμοσύνη, ο θεός Ήλιος, η θεά Γη, οι Βασιλιάδες του Πουρναριού και της Βελανιδιάς, η Ντιάνα, ο Πάνας και η Φρέια. Ιερά σύμβολα είναι ο ήλιος, οι λεπίδες, το γκυ, οι βελανιδιές, οι φωτιές, οι τροχοί του ήλιου, οι νεράιδες, η πρασινάδα και τα λουλούδια.
Στην Αγγλία υπήρχε ένα αρχαίο έθιμο όπου την παραμονή του Μεσοκαλόκαιρου και μετά τη δύση του ήλιου άναβαν μεγάλες φωτιές για να παρέχουν φως στους ταξιδιώτες αλλά και για προστασία από τα “κακά” πνεύματα. Αυτό ήταν γνωστό σαν “στήνοντας τους φύλακες”. Οι άνθρωποι συχνά πηδούσαν τις φωτιές για καλή τύχη. Παράλληλα, οι δρόμοι φωτίζονταν με φανάρια και οι άνθρωποι κρατούσαν πυρσούς καθώς πήγαιναν από φωτιά σε φωτιά. Αυτές οι ομάδες ανθρώπων που ήταν ντυμένοι πολυτελώς και φορούσαν γιρλάντες ονομάζονταν “πορεία φυλάκων” και συχνά συνοδεύονταν από χορευτές και παραδοσιακούς οργανοπαίκτες ντυμένους σαν μονόκερους, δράκοντες και καβαλάρηδες ψεύτικων αλόγων. Όπως στο Beltane οι άνθρωποι ανανέωναν τα όρια της ιδιοκτησίας τους, έτσι στο Μεσοκαλόκαιρο φύλαγαν τα όρια της πόλης.
Μέσα στα πολλά έθιμα αυτής της γιορτής ήταν και το να μένουν έξω νεαρά γενναία άτομα καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας μένοντας ξύπνια στο κέντρο ενός κύκλου από πέτρες που στέκονταν όρθιες. Αυτήν την μικρότερη νύχτα, αυτό ήταν ένα επικίνδυνο τόλμημα που θα μπορούσε να φέρει το θάνατο, την τρέλα ή τη δύναμη της έμπνευσης σ' αυτόν που θα το αποτολμούσε.
Αυτή τη νύχτα, επίσης, τα φίδια του βρετανικού νησιού τυλίγονται σαν μια συσπώμενη μπάλα που σφυρίζει για να γεννήσουν το λεγόμενο “αυγό του ερπετού” ή “πέτρα του φιδιού” ή “αβγό του Δρυίδη”. Όποιος κατέχει αυτό το “αβγό”, κατέχει απίστευτες μαγικές δυνάμεις. Ακόμα και ο ίδιος ο Μέρλιν έψαξε να το βρει σύμφωνα με μια αρχαία ιστορία της Ουαλίας.
Η νύχτα του Μεσοκαλόκαιρου είναι, σύμφωνα με την βρετανική παράδοση για τα ξωτικά, η δεύτερη πιο σημαντική νύχτα μετά το Samhain για τα ξωτικά που συνηθίζουν να τη διασκεδάζουν ιδιαίτερα. Είναι η κατάλληλη εποχή για κάθε είδους μικρό ή και μεγαλύτερο ξωτικό για να κάνει τις φάρσες και τις παγαποντιές του, για να παίξει με τους ανθρώπους ή για να χορέψει όλη τη νύχτα κάτω από το φως του φεγγαριού. Λέγεται ότι αυτή τη νύχτα οι κόσμοι πλησιάζουν πολύ κοντά και μέσα στην ομίχλη του λυκόφωτος οι σκιές και οι ψίθυροι αποκτούν ασυνήθιστους και παράξενους ιδιοκτήτες. Για να τα δει κανείς, πρέπει μόνο να μαζέψει σπόρους φτέρας ακριβώς στα μεσάνυχτα και να τους τρίψει πάνω στα βλέφαρά του. Αλλά πρέπει να κουβαλά και λίγο απήγανο μαζί του για να μην τον μαγέψουν τα ξωτικά. Ή απλά να γυρίσει ανάποδα το σακάκι του, πράγμα που θα τον κρατήσει μακριά από το δρόμο του “κακού”. Αλλά ακόμα και αν αυτό αποτύχει, μπορεί να ψάξει κάποια από τις “γραμμές λέι” και να μείνει πάνω της μέχρι το γυρισμό. Αυτό θα τον κρατήσει ασφαλή από κάθε μοχθηρή δύναμη, όπως και το να περάσει πάνω από τρεχούμενο νερό.
Τα σπίτια στο Μεσοκαλόκαιρο διακοσμούνται με σημύδα, μάραθο, βότανο του Αγίου Ιωάννη, φυτό sedum telephium και λευκά κρινάκια. Πέντε φυτά έχουν ιδιαίτερες μαγικές ιδιότητες αυτή τη βραδιά: ο απήγανος, τα τριαντάφυλλα, το βότανο του Αγίου Ιωάννη, το σταυροβότανο ή βερβένα και το τριφύλλι. Ιδιαίτερα το βότανο του Αγίου Ιωάννη το μάζευαν νεαρές παρθένες για να μάθουν ποιος θα γίνει ο μελλοντικός εραστής τους.

Τα δυο βασικά σύμβολα της γιορτής του Μεσοκαλόκαιρου είναι η σπείρα (σύμβολο του Θεού Ήλιου σε όλη του τη δόξα) και η χύτρα (σύμβολο της Θεάς σε όλη τη γενναιοδωρία της). Αυτά τα σύμβολα χρησιμοποιούν και οι σύγχρονες Μάγισσες στις τελετές του Μεσοκαλόκαιρου λέγοντας τα λόγια “όπως είναι η σπείρα για το αρσενικό, έτσι είναι και η χύτρα για το θηλυκό...”.

Τα χρώματα που κυριαρχούν είναι το χρυσό, το πράσινο, το μπλε, το καφέ, το κόκκινο, το πορτοκαλί και το κίτρινο. Οι πέτρες που χρησιμοποιούνται είναι το σμαράγδι, το τζέιντ, το μάτι της τίγρης, το λάπις λαζούλι, το διαμάντι και όλες γενικά οι πράσινες πέτρες.
Τα φυτά και τα βότανα που χρησιμοποιούμε αυτή τη μέρα είναι πολλά λόγω της μεγάλης αφθονίας που παρέχει η φύση. Έτσι έχουμε τη βελανιδιά, το γκυ, το σανταλόξυλο, το ηλιοτρόπιο, το ρετσίνι, το σαφρόν, τη δάφνη, το Υλανγκ Υλανγκ, το βότανο του Αγίου Ιωάννη (υπερικό), τη μελιά, τον απήγανο, τη βερβένα, το μάραθο, το mugwort (αρτεμισία βουλγάρις), το χαμομήλι, το αγιόκλημα, το κρίνο, ο κισσός, το μυριόφυλλο, η φτέρα, το άγριο θυμάρι, η μαργαρίτα και το γαρύφαλλο.

Στη Γαλικία την παραμονή του Αγίου Ιωάννη οι γυναίκες μαζεύουν βότανα που τα κρεμούν σε ματσάκια εξω απο την πόρτα του σπιτιού αφου πρώτα τα βουτήξουν σε νερό για να μαζέψουν τη δροσιά της νύχτας και να πλύνουν το πρωι με αυτό το νερό το πρόσωπο τους.
Επίσης,την παραμονή μαζεύουν νερό-όπως είπαμε το νερό ειναι βασικό στοιχείο της γιορτής αυτής- απο 7 πηγές...στα δικα μας,το λεγόμενο "αμίλητο νερό"
Άλλο έθιμο της μέρας να κάνουν μπάνιο στη θάλασσα τη νύχτα αυτη για να γίνουν γόνιμες,στα 9 κύματα-40 κύματα κατα τα δικά μας.
...ακουμε Stranglers-Midnights Summer dream και διαβαζουμε φυσικα Σαιξπηρ-Oνειρο Καλοκαιρινης Νυχτας :-)

http://greenstories.blogspot.com/2009/06/21.html



Διαβάστε Περισσότερα...

21 Ιουνίου - Μια απ'τις μεγαλύτερες γιορτές για τη ζωή!


Στις 21 Ιουνίου, είναι το θερινό ηλιοστάσιο. Δηλαδή, σταματάει ο Ηλιος. Η αν θέλετε, η Γη σταματάει, στην ελλειπτική τροχιά της γύρω απ'τον Ηλιο. Τον Ιούνιο κάνει ζέστη επειδή η Γη είναι κοντά στον Ηλιο. Αλλά τον Ιανουάριο, είναι πιο κοντά απ'ότι τον Ιούνιο. Η τροχιά όμως της Γης............

, δεν είναι ελλειπτική, αλλά ουσιαστικά κυκλική. Ετσι, κανείς δεν σταματάει, απλώς η Γη γέρνει στον άξονά της. Δηλαδή δεν γέρνει, αλλά παρουσιάζει άλλη πλευρά της στον Ηλιο. Δηλαδή ο Ηλιος βλέπει περισσότερο το πάνω μέρος της Γης και λιγότερο το κάτω. Παρόλο που η Γη, αφού είναι σφαιρική, δεν μπορεί να έχει πάνω και κάτω.


Στις 21 Ιουνίου είναι η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου και τότε αρχίζει το καλοκαίρι. Είναι το μεσοκαλόκαιρο (midsummer). Το καλοκαίρι αρχίζει στις αρχές Μαΐου. Οι τρεις μήνες του καλοκαιριού είναι ο Ιούνιος, ο Ιούλιος και ο Αύγουστος. Οι καλοκαιρινές διακοπές του σχολείου είναι το Φεβρουάριο.

Καλά πάμε, ε; Eίναι να μη χάνεις το μπούσουλα; Το τι ακριβώς συμβαίνει, από αστρονομική άποψη, δεν θα κάτσω να σάς το αναλύσω εδώ, ξέρω ότι θα με πάρετε με τις πέτρες. Αν, σώνει και καλά θέλετε να μάθετε πως δουλεύει αυτό το σκηνικό - είναι στην πραγματικότητα πολύ απλό - δείτε μερικά sites, υπάρχουν εξαιρετικά, πάνω στο θέμα. Να, σαν μια αρχή σάς προτείνω μια σελίδα στη Wikipedia.

Αυτό που είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, είναι απ'τη μια, η εξέλιξη της γνώσης που έχει ο Ανθρωπος, πάνω στα φυσικά φαινόμενα και απ την άλλη, η παράλληλη προσαρμογή της καθημερινής ζωής του, σε σχέση με αυτά. Και ακόμα περισσότερο, οι διαφορετικές απόψεις για τα ίδια φαινόμενα, ανάλογα με την ιδιαιτερότητα του καθενός. Είναι δηλαδή η ερμηνεία της ανθρώπινης συμπεριφοράς απέναντι στα φαινόμενα, εκτός από επιστημονικό, σε μεγάλο βαθμό και θέμα πολιτιστικό.

Για παράδειγμα. Στην Ιρλανδία που επηρεάζεται από το Gulf Stream, το καλοκαίρι θεωρείται ότι αρχίζει την 1η Μαΐου. Στις βόρειες χώρες, όπου το καλοκαίρι μετριέται περισσότερο με το φως και λιγότερο με τη ζέστη, η 21 Ιουνίου - μεγαλύτερη μέρα - είναι η μέση του καλοκαιριού. Στο νότο, όπου το φαινόμενο της διάρκειας της ημέρας είναι λιγότερο αισθητό, καλοκαίρι θεωρείται η εποχή της μεγαλύτερης ζέστης. Κι επειδή το να θερμανθεί το περιβάλλον παίρνει κάποιο χρόνο, η περισσότερη ζέστη εμφανίζεται αργότερα από την μεγαλύτερη μέρα, κοντά στον Αύγουστο.

Ο Ανθρωπος όμως, από την εποχή του Big Bang, ή και πιο πριν, παρατήρησε αυτό το φαινόμενο της μεγαλύτερης μέρας και γρήγορα το συνδύασε με τα φαινόμενα της ζωής. Ετσι, όπως με την Ανοιξη που είναι η ετήσια αναγέννηση της φύσης και των ζώων (και μαζί και του ανθρώπου), και το θερινό ηλιοστάσιο έπαιξε πάντα σημαντικό ρόλο στο ομαδικό φαντασίωμα. Η πιο μεγάλη μέρα είναι σαν την πιο μεγάλη ζωή.

Ο Ανθρωπος δάμασε και χρησιμοποίησε τη φωτιά. Μ'αυτό σαν μέσο και σαν όπλο, εξελίσσεται. Είναι συμβολικά το πιο δυναμικό στοιχείο στην ιστορία του. Το θεωρεί προσωπική του κατάκτηση απέναντι στη Φύση. Ευνόητο είναι λοιπόν που πάντα η φωτιά ήταν κεντρικό στοιχείο στις γιορτές.

Για το λόγο αυτό, αλλά και γιατί σχετίζεται και με το φως και τον Ηλιο, η φωτιά είναι το κεντρικό στοιχείο της γιορτής του ηλιοστάσιου. Πολύ περισσότερο βέβαια στους βόρειους λαούς, αλλά και σε μας τους νοτιότερους, η μέρα αυτή, πάντα γιορταζόταν και γιορτάζεται με τη φωτιά. Δεν έχει χαθεί, δεν έχει σβήσει, κάθε χρόνο, αυτή η πανάρχαια - παγανιστική θα έλεγαν κάποιοι - γιορτή ξαναζεί. Σ'ελαφρά διαφορετική ημερομηνία, κουκουλωμένη το χριστιανικό μανδύα, μα πάντα λαμπρή η γιορτή του Ιούνη - Αη-Γιαννιού.

http://moonchild.phivos.net/E20060622140038/index.html




Διαβάστε Περισσότερα...

Πρώτη μέρα του καλοκαιριού



Στην πρώτη μέρα του καλοκαιριού, κατά το θερινό ηλιοστάσιο, είναι αφιερωμένο το σημερινό λογότυπο της Google...


Διαβάστε Περισσότερα...

Σάββατο 20 Ιουνίου 2009

Μουσείο Ακρόπολης



ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης βρίσκεται στην ιστορική περιοχή του Μακρυγιάννη, νοτιανατολικά του Ιερού Βράχου. Απέχει μόνο 300 μέτρα από την Ακρόπολη και περίπου δύο χιλιόμετρα από το Σύνταγμα. Άμεση πρόσβαση από το σταθμό του μετρό "Ακρόπολη", στην ανατολική παρυφή του χώρου του Μουσείου.

Πολλοί Έλληνες αλλά και μεγάλος αριθμός Βρετανών πιστεύουν ότι το σύγχρονο μουσείο θα συμβάλλει στην επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα που σήμερα επιδεικνύονται στο Βρετανικό Μουσείο. Η διεκδίκηση της επιστροφής τους αποκτά νέα διάσταση μετά την ανέγερση του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως...........


Τα απόντα γλυπτά, γνωστά και ως Ελγίνεια, διακοσμούσαν αρχικά τον Παρθενώνα και άλλα κτίσματα της Ακρόπολης και αντιπροσωπεύουν περισσότερα από τα μισά των γλυπτικών διακοσμήσεων της ιστορικής τοποθεσίας. Αφαιρέθηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα και η επιστροφή τους υπήρξε σημαντικό θέμα για τις ελληνικές κυβερνήσεις για πολλά χρόνια.

Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΟΑΝΜΑ (Οργανισμός Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης) είναι ο καθηγητής αρχαιολογίας Δημήτριος Παντερμαλής και αντιπρόεδρος ο καθηγητής οικονομικών Γεώργιος Αγαπητός.Η κατασκευή άρχισε το Νοέμβριο του 2004

Το Μουσείο θα έχει περίπου 4.000 εκθέματα. Η συνολική του έκταση είναι 21.000 τμ ενώ διαθέτει εκθεσιακό χώρο 14.000 τμ σε αντίθεση με τα 1.450 τμ του παλαιού μουσείου επάνω στο Βράχο.






Το ιστορικό του Μουσείου

Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης ήταν το δεύτερο πολιτιστικό όραμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Μαζί με την ανασκαφή των Βασιλικών Τάφων της Βεργίνας από τον αρχαιολόγο Μάνο Ανδρόνικο αποτέλεσαν την μεγάλη του πολιτιστική κληρονομιά. Αργότερα, η Μελίνα Μερκούρη ονειρεύτηκε πως το μουσείο θα μπορούσε να φιλοξενήσει και τα Γλυπτά του Παρθενώνα, τα λεγόμενα τότε Ελγίνεια, μια ονομασία που καταργήθηκε όταν το αίτημα της επιστροφής άρχισε να αντιμετωπίζεται θετικά από την διεθνή κοινότητα.



Ποτέ άλλοτε δεν έγινε τόσος θόρυβος για ένα κτίσμα. Αντιπαραθέσεις, κόντρες πολιτικών αρχηγών στην Βουλή, δημόσια κριτική. Για περίπου τριάντα χρόνια, αρχαιολόγοι, αρχιτέκτονες και πολεοδόμοι "βασανίστηκαν" για το αν το συγκεκριμένο οικόπεδο του στρατοπέδου Μακρυγιάννη ήταν ο καταλληλότερος χώρος για την ανέγερση του μουσείου. Η αρνητική γνώμη επιφανών ειδικών στηριζόταν στο σκεπτικό ότι το οικόπεδο ήταν εξαιρετικά περιορισμένο από τα γύρω κτίσματα, βρισκόταν πολύ κοντά στην Ακρόπολη -επομένως δεσμευόταν από τους όρους δόμησης της περιοχής- και ότι σε τμήμα του είχαν ανακαλυφθεί σημαντικά αρχαία, τα οποία δεν έπρεπε να καταστραφούν. Ο πόλεμος για τη χωρόθετηση διεξήχθη με δημόσια αντιπαράθεση και πλήθος προσφυγών για την αρχαιολογική ανασκαφή του οικοπέδου, την επιλογή του αρχιτεκτονικού σχεδίου και τις απαλλοτριώσεις.

Δύο πανελλήνιοι αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί προκηρύχθηκαν, το 1976 και το 1979, και οι δύο χωρίς αποτέλεσμα. Το 1989 πραγματοποιήθηκε ο τρίτος διαγωνισμός, διεθνής αυτή τη φορά. Ύστερα από αντιδράσεις της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας το υπουργείο πρότεινε στους διαγωνιζόμενους δυο ακόμη εναλλακτικές θέσεις (Κοίλη και Διόνυσος), που όμως κρίθηκαν προβληματικές. Οι συμμετέχοντες στον διαγωνισμό οδηγήθηκαν τελικά στη λύση Μακρυγιάννη. Αν και επελέγη η πρόταση δυο Ιταλών αρχιτεκτόνων, το Συμβούλιο Επικρατείας ακύρωσε τον διαγωνισμό, εντοπίζοντας εξόφθαλμες παρατυπίες.

Παρά τις αντιρρήσεις σημαντικών Ελλήνων αρχιτεκτόνων (Γιώργος Κονδύλης, Άρης Κωνσταντινίδης κ.α.) και αρχαιολόγων όπως ο Γιώργος Δοντάς, οι διαδοχικές κυβερνήσεις επιμένουν πεισματικά στην αρχική χωροθέτηση Καραμανλή. Ακόμη και όταν με την ανασκαφή του 1997-1999 αποκαλύπτονται σημαντικές αρχαιότητες μπροστά στο διατηρητέο κτήριο Βάιλερ, η κυβέρνηση επιμένει στην οικοδόμηση του νέου μουσείου σε αυτή τη θέση. Για να καμφθούν οι αντιδράσεις, η τότε κυβέρνηση υποσχέθηκε ότι το μουσείο θα είναι έτοιμο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το καλοκαίρι του 2004, ενώ εντάθηκαν οι προσπάθειες για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, έστω και με την μορφή του δανεισμού.

Το καλοκαίρι του 2000 ξεκίνησε ο διεθνής διαγωνισμός προεπιλογής μελετητών για την εκπόνηση των σχεδίων του Νέου Μουσείου που θα στεγάσει τα αριστουργήματα της Ακρόπολης. Δώδεκα από τα διαγωνιζόμενα γραφεία υπέβαλαν σχέδια και προπλάσματα με βάση τις απαιτήσεις του έργου:

-Πρωτοποριακή πρόταση ενσωμάτωσης της τοπικής ανασκαφής στο Μουσείο ώστε να αναδειχθούν τα αρχιτεκτονικά ευρήματα ως ένα μουσειακό έκθεμα.

-Χρήση του φυσικού φωτός και δημιουργία της αίσθησης ανοιχτού περιβάλλοντος, αφού τα περισσότερα εκθέματα ήταν στημένα στην αρχαιότητα στο ύπαιθρο.

-Επιδίωξη ισόρροπης σχέσης ανάμεσα στην αρχιτεκτονική του μουσείου και των αρχαίων κτηρίων στο βράχο της Ακρόπολης.

-Ικανοποιητική ένταξη του Νέου Μουσείου στο άμεσο αλλά και στο ευρύτερο αστικό περιβάλλον.

-Παροχή δυνατότητας στον επισκέπτη να βλέπει συγχρόνως τα αρχιτεκτονικά γλυπτά του Παρθενώνα στο Νέο Μουσείο και τον ίδιο τον Παρθενώνα στην Ακρόπολη.



Έπειτα από αναλυτική μελέτη, η επιτροπή αξιολόγησης κατέληξε σε ομόφωνη απόφαση για το πρώτο, δεύτερο και τρίτο βραβείο, ενώ αναγνώρισε την πρωτοτυπία άλλων δύο λύσεων και πρότεινε την διάκριση τους με ειδική μνεία. Επικρατέστερη κρίθηκε η πρόταση του Γαλλοελβετού αρχιτέκτονα Μπερνάρ Τσουμί και του ελληνικού γραφείου του Μιχάλη Φωτιάδη.

Βάσει του μουσειολογικού προγράμματος, μεγάλο βάρος δίνεται στην εξυπηρέτηση των επισκεπτών, με την διαμόρφωση ειδικών χώρων υποδοχής (φουαγιέ, καταστήματα, εστιατόριο, αμφιθέατρο, αίθουσα περιοδικών εκθέσεων) αλλά και την παροχή πληροφοριών ώστε το κοινό να ενημερώνεται πλήρως για ό, τι έχει σχέση με την Ακρόπολη και τα μνημεία της.

Την υλοποίηση του έργου ανέλαβε, εκ μέρους του Δημοσίου, ο Οργανισμός Νέου Μουσείου Ακρόπολης με επικεφαλής των καθηγητή Δημήτρη Παντερμαλή. Το μουσείο κτίστηκε με ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Οι αρχιτέκτονες, οι αρχαιολόγοι και όλοι όσοι είχαν εμπλακεί στον σχεδιασμό και στο κτίσιμο του ήξεραν εκ των προτέρων τι ακριβώς επρόκειτο να στεγάσει. Η πιθανότητα να βρεθούν μελλοντικά στην περιοχή νέες σημαντικές αρχαιότητες, αν και υπαρκτή, είναι μάλλον περιορισμένη.

Ο συνολικός προϋπολογισμός ανέγερσης ανήλθε στα 130 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων το 30% έχει καλυφθεί από κοινοτικά κονδύλια.







Διαβάστε Περισσότερα...

Εγκαίνια Μουσείου Ακρόπολης



Στα εγκαίνια του νέου Μουσείου της Ακρόπολης, που θα τελεστούν σήμερα, είναι αφιερωμένο το λογότυπο της Google...





Διαβάστε Περισσότερα...